bu gün itibariyle (23.şubat.2007) evin içinde gerekli gereksiz bir telaşe akabinde de garip bir sıkıntı. Annem bir yandan koşturuyor evin içinde oğlum eşyalarını unutma bunları da al şunları da al, yok bunları koyalımmı nasıl götüreceksin gibilerinde sözler hava uçuşuyor. Tamam okulumu, hocalarımı seviyoru, Ayşegül’ü göreceğim Burak’ları göreceğim ama bunların sevinci mutluluğunu ne yazıkki yaşayamıyorum.Sebebi malum ama neyse artık olması gerekenler olacak amacımıza ulaşmaya çalışağagız… Artık kktc’den görüşmek üzere sevgilerle.
Ayrıca bana destek olan buraya üşenmeyip te yazı yazan arkadaşlarıma, dostlarıma çok çok teşekkür ederim…
Aslan Atilla Kurtbaş
aaaaaaaaa bi şey değil şekerim her zaman destek olur,yazılarda yazarız,merak etme sen.Kıbrıs değil,en uzağa gitsende,yakınız sana,bi kaç tuş uzaklığında!! BIRAKMAYIZ SENİ………….:)))))))iyi yolculuklar,diliyorum beyfendi………..